مقالات

درمان زخم پای دیابتی

درمان زخم پای دیابتی اگر شما بیماری دیابت دارید، هیچ نوع زخم پوستی را نباید نادیده بگیرید، حتی اگر زخم کوچک و سطحی باشد. بالا بودن قند خون در بیماری مزمن دیابت باعث می شود درمان زخم پای دیابتی دیرتر و سخت تر انجام می شود. لذا باید فورا به دنبال درمان زخم خود باشید.

درمان زخم پای دیابتی

برای جلوگیری از این عارضه چه کارهایی باید انجام شود؟
نوروپاتی دیابتی ( اختلال و بیماری دستگاه عصبی) یکی دیگر از عوارض  بیماری دیابت است که باعث می شود در پاها حس «درد» و «گرما» به خوبی احساس نشود، در اثر آسیب اعصاب پا در بیماران دیابتی، این بیماران دچار بی حسی و کرختی پاها می شوند. در نتیجه خیلی دیر متوجه زخم پای خود می گردند. پای افراد دیابتی  مبتلا به عوارض نورپاتی، در معرض خطر بیشتری قرار دارند زیرا این افراد محل فشار کفش یا زخم پا را به موقع احساس نمی کند. در صورت بروز زخم نیز بهبودی دیرتر از حد معمول انجام می شود.
– این افراد به هیچ عنوان نباید پا برهنه راه بروند، زیرا امکان دارد شی برنده، سوزن یا پونز روی زمین افتاده باشد و وارد پایشان شود اما آنها به دلیل اختلال عصب پا، متوجه هیچ درد یا زخم نشوند.
– این افراد باید برای کوتاه کردن ناخن های پایشان، از سوهان استفاده کنند و پینه های پایشان را با سنگ پاهای طبی بردارند. آنها به هیچ عنوان نباید از قیچی یا هر وسیله برنده دیگری برای کوتاه کردن ناخن یا برداشتن پینه پایشان استفاده کنند.
– این افراد باید روزانه پاهای خود را چک کنند و بشویند اما قبل از شستن حتما درجه حرارت آب را با یک دماسنج اندازه گیری کنند. آنها بدون اینکه درجه حرارت آب را امتحان کنند، نباید فورا وارد آب شوند زیرا گرمای یا سرما زیاد را دیگر حس نمی کنند.
– افراد مبتلا به نوروپاتی حتما پس از شست و شوی پا باید پاهای خود (به خصوص میان انگشتان پا) را کاملا خشک کنند. این افراد درصورتی که دارای پوست خشک هستند می توانند پس از شستشو از کرم استفاده کنند. اما برای جلوگیری از بروز قارچ، نباید بین انگشتان پایشان را چرب کنند.
– همچنین اگر این افراد از سردی پا رنج می برند، باید همیشه از جوراب استفاده کنند یا ورزش هایی برای پا انجام دهند. آنها نباید از کیسه آب گرم یا پتوهای برقی استفاده کنند زیرا دچار کاهش احساس گرما و سرما شده اند و به موقع متوجه سوختگی نمی شوند.
– کفش های تنگ با رویه بسیار سفت، پای این افراد را دچار پینه می کند که امکان دارد بعدها تبدیل به زخم شود. این افراد پیش از پوشیدن کفش، باید داخل آن را از نظر وجود جسم خارجی، دوخت نامناسب یا وجود بند یا جمع شدگی کفی و … وارسی کنند. در حال حاضر کفش های مخصوصی برای دیابتی های دارای نروپاتی وجود دارد. این کفش ها کفی نرم دارند که در دوخت شان هیچ گره ای وجود ندارد تا سبب فشار شود.
– افراد مبتلا به نوروپاتی حتی برای زخم های بسیار کوچک نیز باید به پزشک مراجعه کنند زیرا حتی زخم های بسیار کوچک نیز می تواند عوارض جدی در پی داشته باشد. به همین دلیل این افراد نباید صبر کنند تا زخم پایشان را خود به تنهایی درمان کنند زیرا حتی یک روز دیرتر آغاز درمان هم ممکن است خطرناک باشد. اگر زخم پای این افراد دیر بهبود می یابد، باید پایشان کاملا در استراحت مطلق باشد و هیچ فشاری به پا وارد نیاورند. البته برای این کار نیازی نیست همیشه استراحت مطلق داشته باشند.
– علاوه بر بی حسی پاها در بیماران دیابتی، این افراد دچار مشکلات بینایی نیز هستند. لذا زخم های کوچک پا را نه حس می کنند و نه می بینند تا اینکه زخم جدی و خطرناک می شود.

مطالعه بیشتر :هیپرگلیسمی (افزایش قند خون)

این افراد اگر به موقع و زیر نظر یک متخصص و کلینیک زخم درمان بشوند.
ما کلینیک زخم اهواز را به شما پیشنهاد میکنیم تا از پیامدهای بعدی جلوگیری شود. ما می توانیم زخم های ناشی از عوارض نوروپاتی را به خوبی درمان کنیم. بسیاری از قطع عضو هایی که امروزه به افراد تحمیل می شود فقط ناشی از درمان بی موقع و ناصحیح است.

برای اطلاعات بیشتر و مشاوره به آیدی تلگرام پیام بدهید.

بازگشت به لیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *